Wyjątkowe i niepowtarzalne spotkania; bezpośrednie rozmowy z uczestnikami – świadkami przełomowych wydarzeń najnowszej historii Polski

Jerzy Stanisław Borowczak

polityk i działacz związkowy, poseł na Sejm III, VI, VII i VIII. Od 1979 r. zatrudniony w Stoczni Gdańskiej. Należał do współpracowników Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża. W sierpniu 1980 r. razem z Bogdanem Borusewiczem, Bogdanem Felskim i Ludwikiem Prądzyńskim zainicjował strajk w Stoczni Gdańskiej. Został wówczas bliskim współpracownikiem Lecha Wałęsy. Po powołaniu NSZZ Solidarność został wiceprzewodniczącym komisji zakładowej związku w Stoczni Gdańskiej. Po wprowadzeniu stanu wojennego dyscyplinarnie zwolniony, pracował w gdańskiej Spółdzielni Pracy Usług Wysokościowych. W 1989 r. powrócił do pracy w Stoczni Gdańskiej, zajął się działalnością związkową w ramach reaktywowanej NSZZ Solidarność. Był m.in. przewodniczącym związku w swoim zakładzie pracy. W 1993 r. współzałożyciel stowarzyszenia Bezpartyjny Blok Wspierania Reform. W 2002 r. objął funkcję dyrektora w Fundacji Centrum Solidarności. Od 2006 r. radny Gdańska z ramienia PO. Honorowy obywatel Gdańska. Zasiadał w Radzie Instytutu Lecha Wałęsy. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Maciej Grzywaczewski

producent filmowy, przedsiębiorca, wydawca, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL. W latach 1975-1980 studiował historię filozofii na warszawskiej Akademii Teologii Katolickiej, z której został relegowany. Od 1977 r. działacz organizacji opozycyjnych, należał do kierownictwa Nurtu Niepodległościowego Andrzeja Czumy Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W 1979 r. sygnatariusz i jeden z rzeczników Ruchu Młodej Polski; zasiadał w kierownictwie Wydawnictwa im. Konstytucji 3 Maja, publikował w związanym ze środowiskiem RMP czasopiśmie drugiego obiegu Bratniak. W 1980 r. uczestnik strajku w Stoczni Gdańskiej. Wspólnie z Arkadiuszem Rybickim spisał na tablicy 21 postulatów Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego, która to  w 2003 r. wpisana została przez UNESCO, na  listę światowego dziedzictwa kulturalnego Pamięć Świata. Po sierpniu 1980 r. zaangażowany się w działalność KK NSZZ Solidarność. Po wprowadzeniu stanu wojennego pozostawał kilka miesięcy w ukryciu; następnie pracował w wytwórni biżuterii, a w latach 1984-1988 przebywał na emigracji we Francji, gdzie rozpoczął działalność w branży filmowej. W 1988 r. został dyrektorem agencji filmowej ProFilm, a w 1990 r. należał do fundatorów Video Studio Gdańsk. Był producentem Festiwalu Polskich Wideoklipów Yach Film, a w 1999 r.  był jednym z organizatorów Fundacji Centrum Solidarności. W latach 2004–2006 dyrektor Programu I TVP, od 2007 r. wchodzi w skład zarządu firmy producenckiej ATM Grupa S.A., od 2008 r. jako jej wiceprezes. Wiceprzewodniczący Rady Programowej Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Prywatnie mąż Bożeny Rybickiej-Grzywaczewskiej.

Zofia Kruszyńska-Gust

absolwentka filologii polskiej, nauczycielka; związana z opozycją od końca lat 70. XX w. Uczestniczka Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela (ROPCiO), kolporterka niezależnych wydawnictw, współzałożycielka i sygnotariuszka deklaracji ideowej Ruchu Młodej Polski. W sierpniu 1980 r. uczestniczyła w strajku w Stoczni Gdańskiej i w Porcie Gdańskim. W latach 80. była pracownicą KK NSZZ Solidarność; sekretarka Lecha Wałęsy. W latach późniejszych inspektor w Urzędzie Miasta Gdańska; działaczka polityczna – dyrektorka biura europosłanki Anny Fotygi, pracownica Kancelarii Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, z-ca Szefa Gabinetu Prezydenta RP. 10.04.2010 r. jako jedyna nie stawiła się do odprawy na lotnisku Okęcie na lot samolotem rządowym, którym delegacja Polski miała udać się na obchody związane z 70. rocznicą zbrodni katyńskiej, a który rozbił się przy podchodzeniu do lądowania na lotnisku Smoleńsk-Siewiernyj w Smoleńsku. Zasłużony Działacz Kultury, odznaczona przez Prezydenta M. Gdańska pamiątkowym medalem z okazji 25-lecia podpisania porozumień sierpniowych. Odznaczona Krzyżem Wolności i Solidarności.

Bożena Rybicka-Grzywaczewska

technolog żywienia, w okresie PRL działaczka opozycji i działaczka społeczna. Absolwentka technikum gastronomicznego w Gdańsku. Do 1980 r. pracowała m.in. w WSS Społem. Od 1977 r. działała w organizacjach opozycyjnych, należąc do Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W 1979 r. była wśród sygnatariuszy deklaracji powołującej Ruch Młodej Polski. Współpracowała z Wydawnictwem im. Konstytucji 3 Maja, brała udział w organizacji nielegalnych manifestacji rocznicowych. W sierpniu 1980 r. uczestniczyła w strajku w Stoczni Gdańskiej. Później zaangażowała się w działalność NSZZ Solidarność – osobista sekretarka przywódcy związku Lecha Wałęsy. W 1981 r. brała udział w delegacji NSZZ Solidarność w czasie wizyty w Watykanie. Po wprowadzeniu stanu wojennego pozostawała kilka miesięcy w ukryciu. Do 1984 r. prowadziła nieformalny sekretariat Lecha Wałęsy. Od 1984 r. przebywała na emigracji we Francji, gdzie współpracowała z wydawnictwami, a także organizowała Fundusz SOS Pomoc Chorym w Polsce. Do kraju wróciła w 1988 r. Założycielka Stowarzyszenia Pomocy Osobom Autystycznym oraz Stowarzyszenie Wspólny Dom. Stanęła na czele Gdańskiej Fundacji Dobroczynności. Odznaczona m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Prywatnie żona Macieja Grzywaczewskiego; siostra Arkadiusza, Mirosława i Sławomira Rybickich.

DEV: FRYLI GRAFIKA: BANG DESIGN
ODWIEDŹ TEŻ : TEKA EDUKACYJNA OLIMPIADASOLIDARNOŚCI
Akademia Letnia

Akademia Letnia